Reklamı Geç
Advert
Sevemedik Şu Çocukları
Hasan BERDİBEK

Sevemedik Şu Çocukları

Son günlerde Bingöl’de yaşanan talihsiz olaylar şehrin en önemli gündemini oluşturuyor. Tabi bizler sadece neden olduğuyla nasıl olduğuyla ilgili bir iki duyumla yorum yapıp geçeceğiz. Bu insanların sevdikleri, sevenleri, aileleri, arkadaşları var geride. Hayalleri var. Sanıyorum ki hepimizden daha fazla hayalleri vardı. Nasıl bir çaresizlikle vazgeçer insan hayallerinden? Toplum olarak bu gençleri nasıl bir çaresizliğe sürükledik kim bilir? Biz bu çocukları sevdik mi? Bunu bile beceremedik şehir olarak…

Tabi sürekli olarak yeni nesil için kayıp gençlik, şimdikilerde saygı yok, bunlar adam olmaz gibi bir sürü söz kullanıyoruz. Hiçbirimiz onların hayatına girmeye çalışmıyoruz. Buna ebeveynleri de dahil. Teknoloji çağında yetişen bu çocuklar o kadar çok şeyden haberdarlar ki. Onların hızına ulaşmak zor. Başta kendimi katarak söylüyorum ki birçoğumuz bu çocukları anlamaya çalışmıyoruz. Direkt olarak hareketlerini yargılayıp dışlıyoruz. Ama onları bu hareketlere yönlendiren nedenler nelerdir? Bu çocukların ihtiyaçları nelerdir? Biz koca bir şehir olarak bu çocuklara ne verebiliriz? Bunları düşünmüyoruz işte.

Çocuklar canlarına kıydıkları zaman üzülüyoruz. Keşke yapmasaydı diyoruz. Biz böyle dedikçe bugün sokakta gördüğümüz bir çocuğu yarın kaybedebiliriz. Binlerce hayal gidiyor bu çocuklarla. Hayaller de önemli değil midir? O çocuklardan birinin gerçekleştireceği bir hayal yarın sizin çocuğunuzun en büyük hayali olabilir.

Duyar falan kasmayacağım. Bu çocukların vebali hepimizin üstündedir. İki gün üzüleceğiz. Üç gün konuşacağız taa ki diğer bir çocuk daha kendine kıyana kadar. Bir şeyleri değiştirmeyeceğiz. Biz gençlerini sahiplenmeyi geçtim, onları sevmeyi dahi beceremeyen bir toplum olduk. O çocuklar hep sevgisizlikten bu hale geldiler. Bilgisayarlar telefonlar seviliyor ama sevemiyorlar. Ebeveynler sevgilerini yeni telefon ve bilgisayarla gösteriyor. İmkânı olmayan onu da gösteremiyor. Aileler çocuklarına sevgilerini göstermiyorlar. Çocuklar sevgi nasıl gösterilir onu bilmiyorlar. ‘’Daha dün gördüm.” “İntihar edecek bir çocuk değil o” “Hala inanamıyorum” Bu tür cümleleri kurmamak için gençlerimizi anlamaya çalışmalıyız. Herhangi bir aileye, bir köye, bir mahalleye, bir ideolojiye dâhil etmeden her gencimize bu şehrin çocuğu diye yaklaşıp onları anlamaya çalışmak zorundayız.

Ailelerimiz son yıllarda çocukların eğitimleriyle ilgilenmeye başladılar. Ve meyvelerini de yavaş yavaş alıyoruz şehir olarak. Az çok bir eğitim bilinci oluştu. Mevcut sistemde her ne kadar memnun olunmasa da yine de ailelerin eğitime bakışlarında bir standart oluştu. Şimdi çocukların sosyal yaşantılarına müdahil olmak gerekiyor. Belki yeni neslin sosyal yaşantısı çok farklı gelebilir ama artık bir kaynaşma yaşanmalı. Gençler ayrı hayat 90 öncesi nesil ayrı hayat yaşamamalı. Bir arada ortak bir sosyal yaşam oluşturulmalı. Yapılması gerekenleri kurumlarımızda çalışan değerli sosyologlarımız, psikologlarımız oturup belirlesinler. Toplum olarak ne gerekiyorsa yapmaya gayret gösterelim. Bir kez olsun insan yaşatmak için bir şeyler yapalım. Herkes üzülüyor. Herkes kahroluyor ve eminim ki insanımız yapması gerekeni bilirse yapar da. Şimdi bize sorumluluk alabilecek vicdan sahibi bir yetkili gerekiyor.  Şehri gençlik konusunda harekete geçirecek, gençlerin sosyal, psikolojik ve ekonomik durumlarının tespiti için çalışmalara öncülük edecek, bu çalışmalar neticesinde soruna çözüm üretecek mekanizmaları harekete geçirecek bir yetkili. Umuyorum ki Bingöl bunu da aşacaktır. Saygılarımla…

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Galericilere Yetki Belgesi
Galericilere Yetki Belgesi
3 PKK’lı Öldürüldü
3 PKK’lı Öldürüldü